Familie en veel vrienden weten al langer dat we bezig zijn om "Sonneck" te verkopen. Er zijn natuurlijk verschillende redenen, maar vooral door Jaco’s werk in Obertauern hebben we toch besloten dat het handiger en leuker is als we allebei daar werken. Ook de lengte van het seizoen is natuurlijk een pluspunt: vanaf eind november tot begin mei is het circus daar bezig!!! En natuurlijk is het door onze jarenlange vakanties daar altijd een soort 2de thuis geweest en kennen we er al veel mensen. Dat misten we wel een beetje in Werfenweng, want hoewel het een prachtig dorpje is lukte het ons niet goed om er goed tussen te komen. Vooral ook natuurlijk omdat je daar weinig tijd voor hebt. 

Al langer geleden hadden we kontakt met iemand die mensen zocht om zijn bedrijf te regelen, maar dat was natuurlijk niet mogelijk met Sonneck er nog bij. Dit najaar hebben we toch besloten om dit aanbod wel aan te nemen, we worden niet jonger…. en we vonden het is een erg leuke uitdaging. We werken dus vanaf half november voor hotel Laaxerhof in Obertauern. Op de site vooral even doorklikken naar de foto’s om een beter overzicht te krijgen.
Een hotel met alleen appartementen en pensionkamers, dus geen avondeten meer! Hoewel ik het koken nog steeds erg leuk vind was het wel een enorme opgave, plus vaak heel erg stressig, dit is dus op dat gebied veel rustiger geworden. Als alles een beetje loopt willen we gaan kijken of we 1 of 2 avonden per week misschien wel iets kunnen aanbieden (kaasfondue oid), dat is dan veel rustiger en ook erg gezellig. Maar eerst moeten we maar wennen. En dat gaat best snel als je ongeveer meteen in het diepe wordt gegooid!  De 20ste november officieel begonnen, alles leren kennen en alle kamers in orde maken en meteen het eerste weekend al bomvol. Ook het 2de weekend helemaal vol, het zijn de 2 openingsweken en dus ook meteen de drukste dagen van het seizoen. De eerste week met live-muziek van een van de bekendste bands van Duitsland de "Tote Hosen". Niet helemaal onze smaak en het was erg koud, dus maar snel een drankje halen! De 2de zondag een optreden van "Smokie", beroemd van "Alice, who te fuck is Alice". Ouwe mannen (een beetje Golden Earring leeftijd), maar nog leuke  muziek en dus lekker meebleren!!
Dat is natuurlijk een voordeel: als alle aanreizigers binnen zijn zit onze taak er eigenlijk op en kunnen we best even verdwijnen. Dat kon in Sonneck niet, omdat er meestal wel eters waren of konden komen.

Het huis is wel een stuk groter. Het bestaat uit 2 gebouwen van elk ongeveer 14-15 kamers, maar omdat er ook veel appartementen bijzitten die voor 4 of 6 gebruikt kunnen worden kan het aantal gasten lekker oplopen: de 1ste week net boven de 100!!!! Zo, dat is wel even andere koek! Plus daarbij het feit dat de boekingen nog vanuit Wenen worden geregeld (daar woont de eigenaar en die heeft nog geen tijd gevonden om ons alles uit te leggen….) worden we nog wel even voor wat verrassingen gesteld! Maar onze ervaring met Sonneck geeft dan genoeg ruggesteun om de problemen op te lossen.
Wat denk je bv van het sleutelprobleem: we werken hier met zo’n mooi pasjes systeem als sleutel. In de lade ligt een stapel kaarten en als er een nieuwe gast komt moet je daar het kamernummer + verblijfsduur opladen. De grote appartementen krijgen er natuurlijk meer, helemaal als het niet 1 familie is, maar een groep drukke mannen bv. Dan heb je nog 4 kamers die aan moeten komen en ontdek je dat er nog 3 kaarten zijn. HELP, iemand krijgt dan dus geen sleutel??? Ik heb mijn eigen kaart al  meerdere keren moeten inleveren. Als het mee zit worden er deze week nieuwe kaarten besteld, lijkt me handig….
Ik heb ook al een extra stapel handdoeken en sauna doeken besteld: niets zo stressig als een lege kast! Het daar al jaaaaaren werkende kamermeisje vond dat overbodig: "want het ging altijd goed, gewoon heel veel en snel wassen". Ja daaaag, maar net als er veel wissel is heb je minder tijd om te wassen, dus gewoon iets erbij.  Zij vond ook dat er genoeg suana-handdoeken waren, want iedereen kreeg er toch maar 1. Nou, dat vind ik wel erg krenterig en weinig, dus ook wat erbij.
Er moest een nieuwe wind gaan waaien, nou, we zullen ons best gaan doen.
Naast Angie die er dus al langer werkt hebben we nog een jong hongaars stel: best werkwillig, maar nog een beetje onbereikbaar: hij spreekt een beetje duits, zij helemaal niet….heerlijk. Dat betekent dus: 3 hulpen, plus 1 inspringer, die 1 dag in de week kan komen, dus ik hoef ook niet meer wc’s en douches te poetsen. Ook heerlijk. Naast het ontbijt is het dus vooral veel regelwerk. Lijkt niets, maar gaat toch de hele dag door.
Alleen op drukke wisseldagen help ik mee, dan vooral zorgen dat de kamers leeg gemaakt worden en dat alle was en overige rommel naar beneden komt. Jeetje, dat is wel een verschil: wat een zooitje kunnen mensen achterlaten die 1 weekje in een appartement leven en koken!!! Maar dat hoort er gewoon bij.

Omdat het dus 2 gebouwen zijn hebben we 2 ontbijtruimtes, 2 wellnesruimtes, 2x skiraum. enzenz. Erg onhandig dus. Als er geen sneeuw op de weg ligt is het ongeveer 4 minuten lopen, wel bergop, met sneeuw is het dus wat lastiger en ook niet alle auto’s halen het eenvoudige klimmetje. (Wel lekker hoog in de sneeuw willen zitten, maar dan natuurlijk geen sneeuwkettingen bij zich hebben, de sufferds). Als je mensen naar hun kamer wilt brengen moet je dus je stevige schoenen aan doen, een warme jas aan en erop uit.
Maar ik zou natuurlijk geen dochter van mijn vader zijn (die was bouwkundige/architect) als ik niet al direkt allerlei plannen bij de baas heb aangekaart om een mooie binnendoor verbinding te maken. Kost een paar centen, maar dat moet hij maar bekijken, hahaha.  Want ik bedenk natuurlijk niet een eenvoudig gangetje, nee, direkt een nieuwe derder deel met centrale ontbijtruimte, nieuwe wellness enz.  En dan verbonden met de 2 huizen, zodat je binnendoor heen en weer kunt: het moet er wel op vooruit gaan. Aan het eind van het seizoen gaan we er verder over praten, eerst maar zorgen dat hij tevreden is met de omzet!

Jaco blijft natuurlijk ook skiles geven. Het is niet altijd eenvoudig te regelen (hij heeft zijn eigen ontbijt dus in het ene huis), maar omdat er geen reistijd is kan hij ieder moment beginnen.
Hij is dus officieel "huisskileraar". Dat betekent dat hij de gasten uit het huis naar zijn skischool moet praten en daar ook baat bij heeft. We zien wel hoe het loopt.

In Sonneck stroomden de boekingen inmiddels ook binnen. Die wilden we natuurlijk niet afmelden, want we willen het gewoon door laten draaien plus dat er diverse stamgasten bij waren. Ook die wilden we niet teleurstellen. Maar omdat het allemaal toch minder snel wil lukken dan we hoopten hadden we even een probleem, maar dat is inmiddels opgelost. De hollanders Karina en Ton gaan voorlopig onze gasten verwennen. Zij komen uit het vak en hebben er echt zin in. Voor ons een fijne geruststelling! Ze zijn vandaag begonnen en kunnen de eerste hollandse kerstgasten as weekend verwachten.

Even ter verduidelijking: hier ligt nu 50-90 cm sneeuw (we wonen nu op 1750 m) beneden is het net een beetje wit. Kijk dat is nu het verschil !!!!
Kijk even op een van de vele webcams om te zien hoe het eruit ziet!