We hebben al vele geinteresseerden gehad voor ons huis, waarvan er een paar eigenlijk al bijna de knoop gingen doorhakken en ook nu zijn er nog mensen bezig met regelen. Als dat dan door zou gaan/gaat hadden we dus ook geen woonplek meer.
Om voor onszelf zekerheid te hebben hebben we naar een leuke woning gezocht. Lekker dicht bij Obertauern natuurlijk. In Obertauern zelf is niets te vinden (tenzij je de hoofdprijs meebrengt), maar daar zou ik ook niet het hele jaar willen wonen. De zomer is daar wel mooi en warm, maar ook erg kort. Veel zoeken op internet heeft ons een schattig huisje opgeleverd in Mariapfarr. Een dorpje ten zuiden van de pashoogte en slechts 20 minuten rijden vanaf Laaxerhof. De poesjes hebben daar nu een veilig onderkomen. Het nadeel is natuurlijk dat we wel in Obertauern slapen, 1 van ons moet eigenlijk overdag heen en weer om eten te geven en een beetje aandacht. Het is natuurlijk niet helemaal ideaal, maar het is even niet anders. Ze mogen ook nog niet naar buiten, dus vooral Tijger is ERG boos!
Inmiddels hebben we ontdekt dat onze hongaarse hulpen GEK zijn op katten. En omdat de baas ook erg nalatig was met het zoeken naar een woonruimte hebben we ze aangeboden om op ons huisje en de poezen te passen. Hoeven wij niet zo stressig iedere dag heen en weer. Een paar keer per week is nu genoeg. De poezen moeten wel erg wennen aan andere mensen in huis (vooral Juul en Ulli zijn vreselijke angsthazen en bivakkeren nu vnl onder ons bed…), maar dat zal wel gaan lukken. Ondanks dat ze nu lief verzorgd worden wil ik toch wel vaak langs gaan, ik mis ze best, sniksnik.
We hebben de sleutel 11 oktober gekregen, toen 1 week een beetje opfrissen met verf, en daarna alles verhuizen. Jeetje wat heb je dan veel zooi!!! Maar na 2- 3 weekenden en plm 6x heen en weer rijden met het huurbusje was alles over, inclusief de poesjes en konden we het een beetje "eigen" maken.
Het is een klein boshuisje, zonder centrale verwarming!!! Toen ik gisteren binnenkwam was het 9 graden…… In iedere kamer staat een houtkachel en verder voor de basiswarmte elektrische kacheltjes. Dus dan snel een aantal kachels aansteken en binnen een half uurtje wordt het dan al lekker behaaglijk. Je moet uitkijken dat het niet te warm wordt! In de schuur staat een lekkere voorraad hout, daar kunnen we wel even mee verder.

Een paar eerste foto’s, voor-zij-aanzicht en voor-aanzicht:

Het staat helemaal verlaten aan het eind van een weggetje, lekker stil dus. Er omheen een leuk stuk tuin. In de zomer hopen we daar lekker van te kunnen genieten. Het ligt heerlijk op de zon, met aan noordoostkant bos, windstil dus ook. Verder alleen maar weiland. Het is eigenlijk een soort Hans-en-Grietje-huisje, toch? Speel ik wel de heks, hahaha, is een makkie voor mij, knibbel knabbel knuisje….wie knabbelt er aan mijn huisje….

Links de tuin naar achter gezien aan de oostkant, rechts naar het noordoosten, langs de schuur. Overal fruitbomen en struiken, heerlijk.

Ik heb al heel voorzichtig aan het proberen de poesjes te wennen om buiten te wandelen, een voor een, kan ik ze goed in de gaten houden. Eng hoor, want ze willen direkt al verder dan ik wil! En ik ben natuurlijk niet de hele dag aanwezig om geduldig af te wachten tot ze terug komen. Maar met een beetje "etensgeluiden" krijg ik ze weer binnen handbereik en dus weer binnen. Als ik in Januari wat meer tijd heb ga ik het weer proberen.
Foto’s van binnen komen ook ooit, maar voorlopig is het eigenlijk nog een (gezellig)zooitje…..

In Laaxerhof beginnen we al aardig te wennen. Diverse dingen zijn/gaan natuurlijk gewoon hetzelfde. Tot nu toe hebben we het allebei ook nog de hele dag druk. Dat was niet helemaal de afspraak: er zou iets meer vrije tijd overblijven. Maar dat zal wel het begin zijn. We hebben de eerste 3 tot 4 weken ook heel erg veel mensen voor maar een paar dagen binnen gehad. Dat betekent eigenlijk iedere dag een soort wisseldag en dus extra veel drukte. De kamerhulpen heel veel poetswerk, ik uit- en inchecken, rekeningen maken, alles wijzen en mensen naar kamers in het andere gebouw brengen (dus schoenen aan, trui aan – min 18-, jas aan, muts op en omhoog).
Het grote nadeel blijft ook hier de late aankomsten. Van de week 3x (ver) na middernacht. De laatste nacht – nadat de gasten er om 1/2 1 nog niet waren – wel een envelop met de sleutelkaarten neergelegd, met een beschrijving waar de kamers waren, maar natuurlijk……. om 1/2 3 gaat de deurtelefoon….. ja, we zijn er……hallloooooooo de sleutel ligt voor uw neus……..oh, en waar zijn dan de kamers…………staat er ook op, grrrrrrrrr.
Lekker, de wekker gaat weer om half 7 (Jaco’s om 1/2 6). Dat zijn dan heerlijke lange nachten…..

Sneeuw natuurlijk genoeg en na een paar dagen heftige kou – min 18 – nu weer net onder nul en een beetje zon. Perfect dus.